vrijdag 8 februari 2008

Jammer, mislukt


Vandaag laatste bestraling in Tilburg. Maar ook in de middag de uitslag van het longonderzoek en de CT scan. Geen uitzaaiingen in de rest van het lijf. Weer een dag erbij. Maar het longonderzoek is mislukt en dat is balen. Dat betekent dat papa volgende week opgenomen wordt voor een dag om opnieuw te proberen het stuk van de kanker in zijn long te pakken te krijgen. Dit keer doen ze het met een naald via zijn schouderblad naar de long. Mogelijk nadeel, kans op klaplong maar dat blijft ons vast bespaard (bidden jongens kom op!). Ondanks dat ze bijna zeker weten wat voor longkanker papa heeft moeten ze toch dit onderzoek doen om de juiste chemo in te zetten. Verder besproken dat hij op vakantie mag, ze plannen er dan alles omheen. Dus terug uit het ziekenhuis naar Maarten en Annette en daar waren Babs en de kinderen ook. Gelijk maar over iets leuks gehad, nog 1 keer samen weg. Daarna nog even samen uit eten. Papa moet nu van ons even opblijven om te zorgen dat hij een betere nacht heeft dan gisteren.

Zoveel reacties via de weblog maar ook alle kaarten en heerlijke brieven. Ze zitten allemaal in een map die we elke keer even doorbladeren en zachtjes een traan laten. Dank ook voor de mooie Afrikaanse bloemen van de vrienden van de Zuid Afrika reis. Die zijn wel heel bijzonder.
We gaan het weekend in met alle kinderen en kleinkinderen en opa gaat naar de speelgoedwinkel!!

7 opmerkingen:

Alrike en Bouk zei

Lieve Ome Hans,

wat een naar bericht dat het longonderzoek mislukt is. Echt balen! Volgende week nog een keer dan maar... We denken elke dag aan u. We hopen dat de tekeningen van Jules en Floortje een mooi plaatsje hebben gekregen. Volgens Jules zou U er vrolijk van worden!! Als we weer in Vlijmen zijn, proberen we nog een keer langs te komen! Hopelijk gaan de nachten nu een stukje beter!!
Ome Hans, heel veel sterkte en tot snel!! Geniet van het weekend met uw kleinkinderen in de speelgoedwinkel!!
Liefs, Alrike, Bouk en de kids.

Anoniem zei

Beste Hans

Meer dan 15 jaar hebben wij elkaar niet meer gezien. Alleen een kerstkaart was nog ons kontakt,nadat ik voor de laatste keer in Hotel Prinsen overnachtte.
Op de kerstkaart van 2007 schreef je dat het nu toch tijd werd om elkaar te ontmoeten. Niet omdat er wat met de gezondheid was, maar dat de leeftijd nu een rol ging spelen.
Daarom zegde je toe om dit jaar een tripje te gaan maken naar het "Verre Oosten"(lees, boven de riolen).
Dan zouden we oude koeien(of auto's) uit de sloot kunnen halen. Praten over hoe het oude Hotel Prinsen het nieuwe Hotel Prinsen werd. enz.
Helaas ik denk dat het niet verstandig is om helemaal naar het Verre Oosten te komen, maar niet getreurd wij komen naar jou toe.
Ik zal op korte termijn een afspraak met Fanny maken
P.S. In je brief had je het over golven, Bedoel je "Boeren golf" of Midget golf? Ik vraag dit omdat ik weet dat je een goede grip en slag had met de biertap, maar ik kan me niet voorstellen dat je een echte golfclub kunt hanteren.
Tot gauw
Lia en Jan Vergif

Anoniem zei

Lieve Hans en Fanny en allemaal die bij jullie horen, want Hans dat zijn er inmiddels al een stel!! Weet nog goed dat je zei: Bet, ik krijg geen kleinkinderen, ze zijn veel te druk met zichzelf en je weet wel hoe zijn gezicht er dan uitzag, maar op een dag kwam dan toch die blijde glimlach, wij worden ook Opa en Oma, nou dat vond ik fijn want de mijne waren uit de box en kon ik die mooi aan jullie doorgeven. Oh ja, en kleinkinderen Opa zei er ook nog bij, dat als hij ze kreeg, dan kocht hij heel Bart Smit leeg, dus sla je slag en plunder hem maar!! Het is vervelend dat het onderzoek niet gelukt is, nooit leuk als iets weer gedaan moet worden, maar je weet waar het voor is, dus Kop op! Wij hopen dat jullie een mooi weekeinde met elkaar hebben en probeer maar zoveel mogelijk te genieten. Geef hem ook niet overal zijn zin in Fanny je weet hoe die is. Jullie horen weer van ons. Liefs Ed en Betty

bert zei

Lieve Hans en Fanny

Het is jammer dat je geluk en goede herinneringen niet in een doosje kunt stoppen en koesteren in tijd van nood.
Je noemde mij " hondekop " en jij was mijn " vader ". Wat hebben we samen veel gelachen gedurende de verschillende golf avonturen. Jammer dat iedereen zo druk bezig is met druk te zijn en je je op deze momenten pas relaizeerd hoe belangrijk " vriendschap "is
Succes in deze moeilijke tijd die komen gaat zeker ook voor Fanny en naatste familie
We blijven je volgen en leven in gedachte heel dicht met jullie mee
Sterkte, Bert

jeannette zei

lieve oom en tante en nichten,
wij zijn terug uit Eilat (zoals jullie misschien wel gezein hebben op de foto's).
Het was heerlijk samen met opa en oma een weekje vakantie.
We hebben veel gedaan ook gewandeld in de woestijn-bergen rondom Eilat.
Ik heb daar veel nagedacht over de schepping en over hoe klein en onwetend we zijn. Het is overweldigend. Het deed me denken aan het leven en de dood en zo zijn jullie iedere dag met me mee gegaan...in gedachten.
Natuurlijk hebben we over jullie gesproken.. zoveel vragen en geen antwoorden...
papa en mama komen volgende week naar ons toe..tot dan veeliesf van ons uit Israel

Anoniem zei

lieve opa

ik moet elke dag aan u denken en hopen dat het goed gaat de speech krijgt u deze week nog.
U bent mijn enige opa die ik nog echt ken daarom hoop ik dat u nog lang leeft ik ben er ook heel erg trots op dat u de foto's van mij n ajax laat zien aan iedereen en u bent heel veel voor mij ik heb ook nooit echt er over nagedacht dat u doodgaat een jaar geleden was er nog niks aan de hand,

en ik wil nog even zeggen dat ik echt zielsveel van u houdt en wil dut u nog heel lang leeft

veel beterschap en de groetjes van DAVID u kleizoon die voor eeuwig u kleizoon is

Anoniem zei

"IK LEEF", ik moet beslissingen nemen,ik denk sneller dan ooit,ik wil alles regelen,ik wil iedereen zien,iedereen spreken,iedereen nog iets vertellen.
Zoveel en zo vaak mogelijk,van alles genieten,veel en intens.
Waarom?, ik zal het zo missen als het niet meer zo is.
Maar je kent ze toch al ,je hebt ze toch zo vaak gesproken ,met ze gelachen ,met ze gehuild,je kent ze toch.
Als je je ogen dicht doet zie je ze steeds weer met al hun momenten,die raak je niet kwijt die zijn van jou.
Je eigen momenten ,je eigen ervaringen.
Ze verdwijnen niet ,ze blijven altijd bij je.
Als je ze steeds weer kunt terughalen en kunt glimlachen,kunt huilen ,kunt voelen" DAN LEEF JE "tot in het oneindige!

Roland